Çocuktum daha Uyuyan bir baba Yavaşça yaklaşıyorum yanına Yine biberonu yanında Gözlerine de uyku çökmüş ‘’Seni seviyorum baba’’ Bir hışımla eli yanağımda Sonra yuvarlanıyorum yatağın ayak ucuna Elindeki biberon olmak vardı baba Hiç değilse o hep yanında Gözün gibi bakıyorsun ona Neyimiz varsa veriyorsun da Gerçi neyimiz kaldı geriye baba Çocuktum daha Uyuyan bir baba Annemin elinde toz bezi Sabah sekiz akşam yedi.. Pencere kenarlarında annemi bekleyerek çocukluğum geçti… İşte sevimli bir haber Annem,annem göründü biraz ötede Koşarak açıyorum kapıyı, Yorgun bir bedeni karşılıyor gözlerim ‘’Anne seni çok özledim’’ Yorgunum oğlum…(kızım) Eski bir hayali yüzdürüyordum susuzlukta Annemin elindeki çantada.. Babamın biberonu alınmış gazeteye sarılı masada Gözlerim ufak bir çikolata arıyor ama.. Yok… Babamın büyümesini bekleyene kadar Ben rafa kaldırıyorum çocukluğumu… Büyüdüm.. Şimdi tozlu raftan elimde kalan; Babamın biberonu, Annemin toz bezi, Susuzlukta yüzdürdüğüm kırık dökük bir hayal.. Çocukluk benim dilimde Babamın büyümeyişi,benim ise hiç küçülemeyişimdi

Bu yazı 2104 defa görüntülenmiştir.

Bu yazı çalışan annelerin çocuklarının ruh durumunu ortaya koyuyor.Sanıyorum anne babalar başkalarına gösterdği tahammülü gösteremiyor.Ne olur ne kadar yorgun olursanız olun onlarla kaliteli zaman geçirin.A nne baba olmak kolay değil sorumluluk gerektirir...

elinize yüreğinize sağlık...

bu güzel şiire ne olmuş böyle düzyazı haline gelmiş..
senai bey bilginize...

bu şiiri döne döne okuyorum...çok da merak ediyorum...şair i mihrican keskin in yaşadığı bir olaymıdır ki okuyanı bu kadar derinden yaralıyor? çocuklarla ilgili bir kitap yazsın bence.çocuk dünyasını hissederek yaşıyor...

gerçekten çookk güzel yüreğinize sağlık..=)

Gönlünüze sağlık...

tek kelime ile; harika, yüreğinize sağlık

Çok müthiş,yaraları deşeleyen,düşündükçe derine daldıran bir şiir...Kalemlerinize sağlık...